Толькі што мяне накрыла - я усьвядоміў!! што ўсе агідныя і злыя пачуцці ва мне - гэта адбіткі ад пачуццяў іншых людзей... Яны на нейкіх сваіх хвалях лётаюць і забруджваюць ЭФІР на якім працуе "сусьветнае радыё мілосьці" ("Вселенское радио блаженства" - это для некоторых!!). А вось як адбылося гэта са мной: проста у пакой, дзе я зараз сяджу ў інтэрнеце, зайшоў чалавек, які мне не вельмі падабаецца (а ён звычайна працуе ў суседнім пакоі). Не кажу, што ён кепскі (няма кепскіх людзей - усе з аднаго цеста злеплены!), проста я адчуваю яго "сьлімацтва" (ад слова "сьлімак"), і, ведаючы гэта, ужо 4-5 тыдняў прыкладаю (трошкі) псіхічныя намаганьні, каб спакояна да яго ставіцца, як да сябе - ну люблю я людзей - нічога тут не зробіш! Але чую, што нешта заўсёды крыху мяне, зрэшты, напружвае. І вось зараз ён уваходзіць (думаю, каб выкінуць сьмецце, бо сьметніца у мяне стаіць), я сяджу да яго сьпіной, ён анічагусенькі (як заўсёды) не кажа, АЛЕ!!..!! я удчуваю (секунд на 15), ЯК ЁН ЦЯРПЕЦЬ МЯНЕ НЕ МОЖА (і, здаецца - усіх навокал).

Божанька! памажы чалавечку А. выратаваць душу ад такога кашмара :)

усім усім усім - салодкі цалусь! (так да мяне траюрадная сястра Дарота гаворыць)